زودى روشنايى دل و ديدهء تو خواهد شد . فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا و اگر از آدميان كسى را ديدى بگوى : براى خداى رحمان روزه نذر كرده‌ام و امروز با هيچ بشرى سخن نمىگويم . ياريگرى عيسى مادرش را از همين لحظات اوليه آغاز شد . سبب آن بود كه / 35 عيسى وجودش يك معجزه بود و كارهاى او شگفت انگيز . . . مثلا رسم بر اين است كه چون كودك بزرگ شد و نيرومند گرديد به مادرش يارى دهد ، مادران همواره چشم به آيندهء فرزند خود دارند بدين اميد كه چون سختيهاى ايام كودكى به پايان آمد زمان آسايش و راحت فرا رسد و آنان در سايهء فرزندان خويش بيارامند ، ولى در مسئلهء عيسى ، اين فرزند است كه مادر را راهنمايى مىكند كه به مردم بگويد : « روزه نذر كرده‌ام » . از اين عبارت مىفهميم كه در شرايع پيشين روزه مقرون به سكوت بوده است . عيسى هم به مادر اشارت مىكند كه به مردم بگويد كه من روزه هستم اما نه با كلمات بلكه با اشارت ، زيرا اگر مريم كلمه‌اى حرف بزند روزه‌اش باطل مىشود . البته چنين روزه‌اى در آيين محمدى ( ص ) منسوخ شده ولى تأكيد شده كه روزه دار زبان را از گفتن سخنان بيهوده و زايد حفظ كند . از امام صادق روايت شده كه : « روزه تنها از باز ايستادن از خوردن و آشاميدن نيست بلكه همانطور كه مريم در زمانى كه روزه بود با كسى سخن نمىگفت ، شما هم زبانهاى خود را حفظ كنيد و چشمان فرو بنديد . نه بر كس حسد ورزيد و نه با كس كشاكش و مجادله نماييد » . تهمت به مريم [ 27 ] فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَها تَحْمِلُهُ كودك را برداشت و نزد قوم خود آورد . دخترى دوشيزه و جوان و شوى ناكرده ، كودكى شير خوار در آغوش دارد .